Van overleven naar ontspanning
De stijlvolle Fahriyé werd als meisje van dertien uitgehuwelijkt. Tijdens haar tienerjaren was ze bijna voortdurend zwanger of net bevallen. Twee kinderen overleden, tot haar grote verdriet, waaronder eentje die ze in het ziekenhuis verloor. Op haar negentiende kwam ze naar Nederland, samen met twee jonge kinderen en zwanger van haar vijfde. Haar man werkte als gastarbeider. Zij zorgde voor het huis en de kinderen. In Nederland kreeg ze nog drie kinderen. In totaal bracht ze er zeven groot.
Je kunt je voorstellen hoe druk haar leven was. Toch heeft ze, ondanks dat ze de taal nog niet sprak, een korte periode gewerkt. Dat was bij een bedrijf waar ook Turks werd gesproken, wat prettig voor haar was.
In 2003 scheidde ze van haar gewelddadige man en in diezelfde tijd werden haar kinderen uit huis geplaatst. Dat vond ze verschrikkelijk. Ze dacht dat ze, zodra ze een woning van de woningcorporatie kreeg, weer samen konden wonen. Maar dat bleek niet zo omdat de woning eerst gerepareerd moest worden. In de periode daarna zagen de kinderen hun vader nog af en toe, tot hij in 2008 overleed. Daarna kwam er wat meer rust en groeiden de kinderen op.
Nu Fahriyé ouder wordt, mist ze gezelligheid om zich heen en een reden om de deur uit te gaan. Ze ging eerst naar de dagopvang van Kayra Zorg om andere vrouwen te ontmoeten. Dat stopte op een gegeven moment. Nu gaat ze elke woensdag naar de cultuursensitieve dagopvang bij Het Werkt, samen met een groep andere dames. Het is soms wat druk, maar er zijn genoeg plekjes om zich even terug te trekken. Ze vermaakt zich daar goed. Ze vindt het leuk om samen boodschappen te doen, te kletsen en diamond paintings te maken, wat ze heel goed kan.
Haar verhaal staat niet op zichzelf. Bij onze cultureel sensitieve dagopvang vinden veel vrouwen steun bij elkaar. Het is een uitje waar ze de hele week naar uitkijken. Een plek waar ze hun verhaal kunnen delen, zichzelf kunnen zijn en even kunnen ontspannen.
Binnenkort krijgt het een extra bijzonder tintje. De groep gaat samen het Suikerfeest vieren. De meeste vrouwen kunnen door gezondheidsklachten niet meer vasten, maar ze willen het gevoel van saamhorigheid behouden. Daarom kijken ze erg uit naar dit gezamenlijke feest.
Wij wensen hen alvast heel veel plezier en een prachtige dag.